Kazimierz Pospieszny

Domus Malbork. Zamek krzyżacki w typie regularnym (oprawa twarda)

Nakład wyczerpany

Przekierowanie do ibuk.pl
ISBN:
978-83-231-3297-4
Rok wydania:
2014
Liczba stron:
350
Nr wydania:
pierwsze
Typ okładki:
twarda
Seria:
Monografie Uniwersytetu Mikołaja Kopernika
Wydawca:
Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika

110,00 zł

twarda

Kazimierz Pospieszny

Domus Malbork. Zamek krzyżacki w typie regularnym (oprawa twarda)

Kategoria produktu:

„W recenzowanej książce Kazimierza Pospiesznego świetnej znajomości zamku malborskiego towarzyszy imponujący warsztat w zakresie historii średniowiecznej architektury zamkowej Europy i Bliskiego Wschodu. Wybitne dzieło architektury średniowiecznej, jakim jest analizowany zamek, wymaga podwójnej: szczegółowej i ogólnej perspektywy badawczej. W badaniach nad zamkiem malborskim, a tym samym nad zamkami krzyżackimi, czy też ogólnie w badaniach nad architekturą zamkową średniowiecznej Europy, książka Kazimierza Pospiesznego stanowi ważny etap. Stawia istotne pytania, proponuje nowatorskie niekiedy interpretacje, budzi także zastrzeżenia, ale te pobudzające do refleksji. Zawsze tak jednak jest, że w przypadku poważnej pracy naukowej dotyczącej wybitnego dzieła architektury średniowiecznej, które obrosło już wieloma interpretacjami, kolejne interpretacje rozwiązują i zamykają pewne zagadnienia, ale otwierają też nowe”.

Z recenzji prof. Szczęsnego Skibińskiego 

Przedmowa / 9
Wprowadzenie / 11

1. Castrum sancte Marie – Mergenburgk – Marienburg – Malbork / 12
2. Źródła a literatura – zwrot w kierunku kastelologii / 23

I. Pierwszy „zamek Marii ”, ok. 1274–1300
1. Uwarunkowania topograficzne i społeczne / 25
2. Sposób budowy malborskiego castrum i zamków regularnych / 33
2.1. Konstrukcja i „kod” architektoniczny zamku-wieży / 35
2.2. Organizacja i zasady prowadzenia budowy: inwestor – architekt/budowniczy – warsztat  / 47
3. Zaawansowanie budowy i sposób użytkowania zamku do 1309 roku / 51
3.1. Skrzydło północne i pierwszy krużganek / 52
3.2. Skrzydło zachodnie z „gdaniskiem”, schody przy Złotej Bramie / 64
3.3. Program i forma architektoniczna infirmerii konwentu / 72
3.3.1. Geneza formy i układ funkcjonalno-architektoniczny / 72
3.3.2. „Szpital duszy” – emporowa część kościoła NMP / 80
4. Ceglany warsztat budowlany i jego identyfikacja artystyczna / 87
4.1. Brandenburski styl architektury / 90
4.2. Charakterystyka malborskiej plastyki architektonicznej. Analiza techniki i technologii gliny palonej (ekskurs nr 1) / 93
4.3. Warsztat elbląski – dzieło w orbicie polityki Zakonu / 106

II. Model pruski zamku regularnego na tle europejskim
1. Forma regularna a forma idealna / 113
1.1. Kryteria typologiczne / 113
1.2. Relacje między funkcją obronną a symboliką / 114
1.3. Ranga obiektu wzorcowego / 115
2. Wzorzec architektoniczny domu konwentualnego w Elblągu / 116
2.1. Definicja pruskiego zamku regularnego / 116
2.2. Elbląski „Konventhaus” jako wzorzec architektoniczny / 120
3. Regularne założenia zamkowo-rezydencjonalne w Europie w XIII wieku a kasztel pruski / 122
3.1. Zamki Przemysława Ottokara II w Czechach / 122
3.2. Klasyczny model francuski / 128
3.2.1. Wariant w materiale kamiennym – zamki walijskie / 131
3.2.2. Wariant w materiale ceramicznym – zamki holenderskie / 133
3.3. Północne „keeps” i południowe „torri Normanni” / 135
3.3.1. Ideał zamku zdobywcy – wieże anglo-normańskie / 138
3.3.2. „Normańsko-sztaufijska inicjatywa” w południowej Italii / 141
3.3.3. Zamki krzyżowców i budowle Orientu w Ziemi Świętej / 155
3.4. Warunki kształtowania się pruskiego zamku konwentualnego w 2. i 3. ćw. XIII wieku / 166
3.4.1. Rozwój polityki cesarskiej wobec Prus / 168
3.4.2. Centrum w Marburgu i misja Eberharda von Sayn / 174

III. Haupthus wielkiego mistrza od 1309 roku do połowy XIV wieku
1. Plan przebudowy w ramach czworoboku i jego realizacja /176
1.1. Prowizoryczny charakter pierwszej adaptacji skrzydła południowego / 177
1.2. Pierwszy etap, 1312 – ok. 1330 / 179
1.3. Drugi etap, 1331–1344 / 192
1.4. System obronny i jego modyfikacja / 194
2. Morfologia kościoła zamkowego NMP / 201
2.1. Skarbiec relikwiowy / 205
2.2. „Heska matka” Marburg  / 213
3. Organizacja przestrzeni liturgicznej / 228
4. „Gotyk ceglany” w sztuce i praktyce budowlanej / 231
4.1. Fenomen budowli ceglanej – rzeźba i plastyka w sztucznym kamieniu (ekskurs nr 2) / 233
4.2. Miara ad quadratum / 248
4.3. Pulchra ecclesia i koloryt „dworu Marii” / 254

IV. „Klasyczny” zamek konwentualny w służbie pruskiego Regnum Mariae od XIV wieku do 1457 roku
1. Architektura zamków komturskich jako wyraz misji i narzędzie władzy Zakonu / 264
1.1. Modyfikacja kaszteli wieżowych przed 1300 r. – przykład kluczowy Gniew / 264
1.2. Niebiańskie Jeruzalem / 266
1.3. Instytucjonalizacja sente Merienburc w drugiej połowie XIV wieku / 268
2. Epilog malborski – „bolwerk Marii” po 1410 roku / 283

Zakończenie /290
Aneks nr 1294
Aneks nr 2299
Spis ilustracji / 306
Źródła i literatura / 315
Skróty bibliograficzne / 315
Źródła publikowane / 317
Literatura / 317
Indeks osobowy / 330
Indeks geograficzny i rzeczowy /332
Panopticum w kolorze / 337

Brak recenzji

Na razie nie ma recenzji dla książki. Możesz napisać własną!!!

Napisz recenzję

Napisz własną recenzję

Captcha
  • Kazimierz Pospieszny

    ur. w 1953 r. w Miasteczku Krajeńskim (Wielkopolska), studia magisterskie w latach 1976 – 1981 w Instytucie Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (UMK) w Toruniu, tam również w 1999 r. doktorat (Zamek konwentualny zakonu krzyżackiego w Malborku, jego problematyka architektoniczno-budowlana i współczesne interpretacje konserwatorskie). Główne obszary zainteresowań naukowych to sztuka „gotyku ceglanego” południowego pobrzeża Bałtyku i architektura doby krucjat w Europie z akcentem na kastelologii, zogniskowane na problematyce historyczno-konserwatorskiej zamków zakonu krzyżackiego w Prusach z Malborkiem na czele. Od 1982 r. aktywny zawodowo jako historyk sztuki i konserwator zabytków architektury w Muzeum Zamkowym w Malborku, w latach 1992 – 1999 kurator ds. architektury zamku; od 2004 r. adiunkt w Katedrze Historii Sztuki i Kultury UMK w Toruniu. Od 1987 r. członek Krajowego Stowarzyszenia Historyków Sztuki, od lat dziewięćdziesiątych międzynarodowych stowarzyszeń kastelologicznych Castella Maris Baltici (1995 – 1997 prezydent) i Wartburg Gesellschaft, związany z Deutsche Burgervereinigung, Castrum Bene, Château Gaillard i regionalnymi towarzystwami historycznymi. Stypendysta w latach 1996-97 Komitetu badań Naukowych w Warszawie, w 2001 r. Instytutu Hardera w Marburgu, 2003 r. Niemieckiego Instytutu Historycznego w Paryżu i w 2006 r. Niemieckiego Instytutu Historycznego w Rzymie; w 2006 r. beneficjent grantu rektora UMK na badania naukowe.

Newsletter

Jeśli są Państwo zainteresowani otrzymywaniem aktualnych informacji z Wydawnictwa Naukowego UMK, prosimy o zapisanie się do listy odbiorców naszego newslettera.

Dodano do koszyka:

Lorem ipsum