• Strona główna
  • Sztuka współczesna
  • Dyrygent w studio czyli mikrofon zamiast publiczności - w siedmiu pytaniach i odpowiedziach. Specyfika pracy dyrygenta podczas nagrań studyjnych muzyki filmowej i teatralnej

Piotr Salaber

Dyrygent w studio czyli mikrofon zamiast publiczności - w siedmiu pytaniach i odpowiedziach. Specyfika pracy dyrygenta podczas nagrań studyjnych muzyki filmowej i teatralnej

Wysyłamy w ciągu 10 dni
Przekierowanie do ibuk.pl
ISBN:
978-83-231-2705-5
Rok wydania:
2011
Liczba stron:
166
Nr wydania:
pierwsze
Typ okładki:
miękka
Wydawca:
Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika

32,00 zł

miękka

Piotr Salaber

Dyrygent w studio czyli mikrofon zamiast publiczności - w siedmiu pytaniach i odpowiedziach. Specyfika pracy dyrygenta podczas nagrań studyjnych muzyki filmowej i teatralnej

Kategoria produktu:

Różnorodność nagrywanego materiału nie pozwala ująć go w proste ramy zestawu czynności, synchronizujących poczynania orkiestry zza dyrygenckiego pulpitu. Autor niniejszej pracy wielokrotnie zmuszony był daleko wykraczać poza schemat dyrygowania wyłącznie orkiestrą lub chórem; świadectwem tego są omówienia przytoczonych w tekście realizacji, które stanowią komentarz do - będącej równoprawną częścią tego wydawnictwa - płyty. Podczas każdego z omawianych tutaj nagrań głównym dylematem, przed którym stawał autor, było wyważenie elementów racjonalnych, wynikających ze specyfiki zapisu i związanych z tym ograniczeń technicznych, oraz pierwiastka emocjonalnego, stanowiącego przecież kwintesencję muzyki. Ten drugi element, tak łatwy do uzyskania i stosunkowo prosty do uwypuklenia podczas koncertu, podczas nagrania staje w obliczu niebezpieczeństwa zagubienia się w gąszczu ograniczeń technicznych. Konieczność precyzyjnego określenia długości nagrywanego fragmentu, zdeterminowanej czasem trwania sceny, bezlitośnie ogranicza stosowanie rubato czy wewnętrznych rozszerzeń rytmicznych. Stukający miarowo w słuchawkach dyrygenta i członków orkiestry metronom organizuje, oczywiście, przebieg całości w czasie, niebezpiecznie ogranicza jednak naturalny sposób frazowania, wynikający z muzykalności wykonawców, a jednocześnie decyduje w sposób zasadniczy o kształcie wyrazowym utrwalanego utworu. Stosowane techniki multiplikowania niektórych partii (wynikające czasami z przyczyn nie tylko artystycznych), komputerowej emulacji niektórych brzmień i łączenia ich z partiami solowymi, nagrywanymi niekiedy w różnych częściach świata, stawiają przed dyrygentem nietypowe wyzwania. Spośród wszelkich czynników synchronizacyjnych elementy metrorytmiczne okazują się w tej sytuacji, wbrew pozorom, najprostsze do utrzymania w należytym porządku. Problemem okazuje się, przy takim rozczłonkowaniu, element emocjonalny, tak łatwy do zagubienia w powyższej sytuacji. We wszystkich pozostałych współczynnikach nagrania współczesna technika staje się sprzymierzeńcem dyrygenta, pozwalając poprawić słabsze technicznie fragmenty. Jedynie emocje, które ze sobą niesie nagrany utwór, pozostają poza zasięgiem najczulszych cyfrowych wskaźników. Tylko dyrygent jest w stanie dopilnować, aby ten subiektywny pierwiastek emocji i napięć pojawił się na każdym z dziesiątek nagrywanych śladów i złożył się ostatecznie w spójną, oddziałującą na widza czy słuchacza całość. Dysponuje on bowiem swego rodzaju mapą emocjonalną, zakodowaną materiałem dramaturgicznym, któremu ma ostatecznie towarzyszyć nagrany fragment; według niej prowadzona jest percepcja widza, siedzącego w fotelu kinowym czy teatralnym.

Podziękowania / 9
Wstęp / 11
1. Kontekst historyczny i kulturowy nagrywanego utworu w aspekcie zbiorowej świadomości odbiorcy i jego wpływ na interpretację przez dyrygenta, czyli - z czego to wynika? / 17
2. Portret potencjalnego odbiorcy nagrywanej muzyki - współczesnego widza teatralnego i kinowego, czyli - dla kogo to wszystko? / 37
3. Koncepcje towarzyszenia obrazowi przez muzykę w ujęciu historycznym, czyli - jak do tego doszło? / 59
4. Proces powstawania muzyki w filmie i w telewizji, czyli - jak to się robi? / 83
5. Predyspozycje, uwarunkowania psychologiczne i motywacja w pracy dyrygenta w nagraniach studyjnych, czyli - dlaczego właśnie ktoś taki? /. 101
6. Spektrum środków dyrygenckich stosowanych w studio w zależności od aparatu wykonawczego i specyfiki powstającego spektaklu czy filmu, czyli - dlaczego właśnie w ten sposób? / 117
7. Podsumowanie, czyli - co z tego wynika? / 137
Bibliografia / 141
Aneksy / 147
Realizacje teatralne, filmowe i telewizyjne autora Muzyka do spektakli teatralnych pod dyrekcją kompozytora / 147
Muzyka filmowa / 153
Muzyka do programów telewizyjnych / 154
Opracowania muzyczne, aranżacje, kierownictwo muzyczne / 154
Spis utworów na płycie „Dyrygent w studio" / 157
Summary. Conductor in the Studio - Microphone Instead of the Audience, in Seven Questions and Answers. The specificity of the conductor's work during recording of the film, TV and theater music / 163

Brak recenzji

Na razie nie ma recenzji dla książki. Możesz napisać własną!!!

Napisz recenzję

Napisz własną recenzję

Captcha
  • Piotr Salaber

    Piotr Salaber, ur. we Wrocławiu 30 lipca 1966. Kompozytor, pianista, dyrygent. Dyplom PSM II stopnia w Toruniu w klasie fortepianu. Jest absolwentem Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, gdzie również uzyskał doktorat w zakresie sztuk muzycznych, w dyscyplinie dyrygentura. Warsztat kompozytorski doskonalił między innymi pod kierunkiem Karlheinza Stockhausena podczas kursów mistrzowskich w Kuerten koło Kolonii (1998-2002), oraz Elżbiety Sikory i Alaina Savouret (Międzynarodowy Kurs dla Kompozytorów, Gdańsk 2000). Autor muzyki do kilkuset piosenek, ponad siedemdziesięciu spektakli teatralnych, programów radiowych i telewizyjnych, dwóch filmów fabularnych i seriali TV. Autor reportaży m.in. z Indonezji, Singapuru, Madagaskaru, Kenii, Tanzanii, Seszeli, Egiptu, Komorów, Mauritiusa, USA i Meksyku. Od 1994 do 2001 związany był z Teatrem Polskim w Bydgoszczy, gdzie sprawował funkcję kierownika muzycznego. W latach 1996-97 prowadził program autorski w Polskim Radiu w Bydgoszczy. Od 1997 jest członkiem Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Koncertował w Rosji, Czechach, Niemczech, Szwecji, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Współpracuje z TV Bydgoszcz, TV Polonia, TV Polsat, Programem 3 PR oraz wieloma teatrami dramatycznymi w Polsce a także Rosji, Francji, Kanadzie i na Węgrzech. Wielokrotnie stawał za pulpitem dyrygenckim, prezentując swoją muzykę dla dzieci w Filharmonii Pomorskiej, Kaliskiej, Kieleckiej i Wrocławskiej, dyryguje również wszystkimi nagraniami swojej muzyki teatralnej i filmowej. Charakterystyczne dla jego twórczości jest łączenie brzmień instrumentów tradycyjnych i etnicznych z różnych regionów świata z brzmieniami elektronicznymi. Duże znaczenie dla kompozytora ma także problem przestrzenności dźwięku i uwzględnienie zasad percepcji w budowaniu i kształtowaniu napięć w utworze. Z powodzeniem łączy działalność artystyczną z naukową i dydaktyczną prowadząc zajęcia w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy oraz w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Więcej informacji: www.salaber.com.pl

Newsletter

Jeśli są Państwo zainteresowani otrzymywaniem aktualnych informacji z Wydawnictwa Naukowego UMK, prosimy o zapisanie się do listy odbiorców naszego newslettera.

Dodano do koszyka:

Lorem ipsum