Adrian Smith

Mick Mannock, pilot myśliwca. Mit, życie i polityka

Wysyłamy w ciągu 7 dni
ISBN:
978-83-231-3949-2
Publication year:
2017
Pages number:
310
Nr wydania:
pierwsze
Typ okładki:
miękka
Format:
148 x 210 mm
Publisher:
Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika

38,00 zł

miękka

Adrian Smith

Mick Mannock, pilot myśliwca. Mit, życie i polityka

Kategoria produktu:

Edward „Mick” Mannock urodził się w Corku w Irlandii 24 maja 1887 roku jako syn żołnierza Królewskiej Gwardii Szkockiej, który walczył w brytyjskich wojnach imperialnych. Podczas pobytu w Indiach Mannock nabawił się amebicznej infestacji, która osłabiła jego lewe oko. To nieszczęście zostanie później przekształcone w często powtarzany mit o „jednookim asie”. W Wielkiej Brytanii dał się poznać jako gorliwy socjalista i znakomity mówca na wiecach Partii Pracy. Po powrocie z internowania w Turcji w lipcu 1915 roku zaciągnął się do jednostki medycznej w Armii Terytorialnej, potem przeszedł do służby czynnej jako sierżant w Korpusie Królewskich Wojsk Inżynieryjnych. Po uzyskaniu stopnia oficerskiego w sierpniu 1916 roku Mannock został przeniesiony do korpusu lotniczego Royal Flying Corps, który 1 kwietnia 1918 roku wszedł w skład nowo utworzonych Królewskich Sił Powietrznych (Royal Air Force). Mimo słabego lewego oka Mannock zdał egzamin lekarski. Jednym z jego instruktorów, który powrócił z walk we Francji, był kapitan James McCudden. O swoim kursancie pisał: „Mannock był typowym przykładem porywczego młodego Irlandczyka i zawsze myślałem, że jest typem, który zrobi, co ma zrobić, lub umrze”. „Mick” Mannock służył na froncie zachodnim od kwietnia 1917 do swojej śmierci. W tym czasie awansował ze stopnia podporucznika na majora w służbie czynnej i dowódcę dywizjonu. Został trzykrotnie uhonorowany Orderem za Wybitną Służbę oraz dwukrotnie Krzyżem Wojskowym.

26 lipca 1918 roku 31-letni „Mick” Mannock, dowódca 85 Dywizjonu RAF, został zestrzelony i zginął w okolicy Mervill. Być może jest pochowany w bezimiennym grobie na cmentarzu w pobliżu Le Pierre-au-Beure.

Pośmiertnie, w wyniku starań przyjaciół, w 1919 roku uzyskał najwyższe odznaczenie – Krzyż Wiktorii. W większości książek podaje się, że dokonał 73 zestrzeleń – to liczba, którą niektórzy uważają za wymyśloną przez wielbicieli Mannocka, nieprzychylnych największemu asowi lotnictwa RAF, Kanadyjczykowi Billy’emu Bishopowi, który zakończył wojnę z 72 zestrzeleniami. Według najbardziej wiarygodnych szacunków Mannock zestrzelił 61 samolotów wroga – co czyni go drugim w RAF asem I wojny światowej.

WSTĘP | 7
1. WPROWADZENIE | 17
2. PRZEDWOJENNA EDUKACJA, LATA 1888–1914 | 37
Z Corku do Canterbury | 39
Czerwona flaga w sercu Midlands | 64
3. PRZYGOTOWANIA DO WOJNY, LATA 1914–1917 | 89
Uwięzienie w Konstantynopolu | 91
Agitacja w mundurze | 107
Samoloty przed polityką – nauka latania | 127
4. DYWIZJON 40, LATA 1917–1918 | 139
Trudne początki | 141
Dowodca eskadry | 169
5. DYWIZJONY 74 I 85, 1918 ROK | 195
Pobyt w Anglii, styczeń–marzec 1918 roku | 197
Weteran eskadry | 209
Życie i śmierć w 85 dywizjonie, lipiec 1918 roku | 233
„Tu, gdzie leżę, nie sprawiam problemow i nie miewam ich / Pode mną trawa, nade mną sklepienie niebios” – John Clare | 242
6. WNIOSKI | 249
Wspominając Micka | 251
Socjalistyczny as | 288
BIBLIOGRAFIA | 303

No reviews

At the moment there is no reviews for this book. You can write your own!!!

Write review

Write your own review

Captcha

Newsletter

If you are interested in receiving news from Wydawnictwo Naukowe UMK, please subscribe to our newsletter.

Dodano do koszyka:

Lorem ipsum