• Strona główna
  • Paedagogia Christiana 1(29)/2012: Antynomie współczesnej edukacji i pedagogiki

Jarosław Tomasz Michalski (red.)

Paedagogia Christiana 1(29)/2012: Antynomie współczesnej edukacji i pedagogiki

Wysyłamy w ciągu 21 dni
(druk na żądanie)
Przekierowanie zewnętrzne
ISSN:
1505-6872
Rok wydania:
2012
Typ okładki:
miękka
Format:
158 x 228 mm
Seria:
Paedagogia Christiana
Wydawca:
Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika

24,00 zł

miękka

Jarosław Tomasz Michalski (red.)

Paedagogia Christiana 1(29)/2012: Antynomie współczesnej edukacji i pedagogiki

„Paedagogia Christiana” jest czasopismem (półrocznikiem), wydawanym od 1997 roku na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika (zeszyty 1-4 ukazały się w Wydawnictwie Adam Marszałek), poświęconym problematyce pedagogiki chrześcijańskiej oraz pedagogiki religii. Każdy zeszyt zawiera cztery działy: 1 — Artykuły i rozprawy; 2 — Z pedagogiki rodziny; 3 — Sprawozdania; 4 — Recenzje. Zadaniem pisma jest przede wszystkim ukazywanie chrześcijańskich inspiracji i tradycji w wychowaniu i refleksji o nim. Do takich zagadnień należą m.in. filozoficzno-antropologiczne i biblijno-teologiczne podstawy wychowania człowieka oraz problematyka wychowania obecna w nauczaniu Kościoła katolickiego. Wiele miejsca poświęca się współczesnym uwarunkowaniom wychowania człowieka, dyskusjom nad najtrudniejszymi problemami i aktualnymi pytaniami, stawianymi w obrębie szeroko podjętej edukacji religijnej. Innym zagadnieniem, podejmowanym na łamach pisma, jest problematyka wychowania człowieka w społeczeństwie pluralistycznym i wielokulturowym. Pismo prezentuje pedagogikę religii jako atrakcyjną ofertę dla współczesnego wychowania oraz aktualność chrześcijańskiego ideału wychowawczego. Jest otwarte na problematykę szeroko pojętej edukacji religijnej całego chrześcijaństwa, a także zagadnienia dialogu międzyreligijnego i międzywyznaniowego. Wskazuje na szczególne wyzwania, stające w tym zakresie przed pedagogiką religii, a zwłaszcza wychowania do dialogu i tolerancji, troski o własną tożsamość z jednoczesnym otwarciem na innych.

Fragment „Od redakcji”

Proponujemy w prezentowanym tomie zbiór artykułów, które „spina” wspólne hasło antynomii współczesnej edukacji i pedagogiki, będących, jak się wydaje, jednym z czynników determinujących dysonans moralny w polskiej szkole oraz brak skuteczności rozwiązań instytucjonalnych polskiego systemu oświaty. Autorzy konstruują swoje wypowiedzi w formie pytań pedagogicznych, a postulowana na nie odpowiedź może stać się jedną z przesłanek procesów naprawczych w różnych obszarach działalności wy równość i dominację jednej z prezentowanych antynomii, sama ona będzie się powielać i reprodukować, przesuwając jedynie swoje granice. Nie chodzi tu o rozstrzyganie antynomii w sensie akademickim, podręcznikowym (wolność – przymus, indywidualizm – uspołecznienie, świadomość – nieświadomość, intencjonalność – przypadkowość). Antynomia zyskała bowiem różne ujęcia w historii myśli pedagogicznej. W procesach pedagogicznych mamy z nią do czynienia na przykład w metodologii podejść: empiryczno-pozytywistycznym i hermeneutycznym. Jedno nie może być drugim. Podstawową antynomią wychowania, jak wiadomo, jest konieczność uwzględnienia dwóch procesów, które są przeciwstawne. Są to: gwarancja swobody a także konieczność prowadzenia w kierunku tego co pożądane. Zamysłem redakcyjnym było jednak zgromadzenie tekstów, które rozpoznają antynomie w szerszym, holistycznym ujęciu, to jest w obszarze błędów antropologicznych (W. Starnawski), aksjologii (K. Olbrycht, J. Horowski), wyznaczania granic podmiotowości (L. Dziaczkowska), teleologii w wychowaniu (M. Nowak, T. Hejnicka-Bezwińska), tradycji i miejsca wychowania, także religijnego (H. Gajdamowicz, R. Chałupniak), czy wreszcie kształcenia ogólnego vs. specjalistycznego (J. Michalski). Wyłaniania się tu podstawowa teza, iż współczesna wiedza pedagogiczna jest dialektyczną wizją rozwoju, ustawiczną korespondencją dialektyczną między sprzecznymi ujęciami, interpretacją istotnie korygującą poszczególne sposoby ujmowania i rozumienia zjawisk pedagogicznych w ich kontekście społeczno-kulturowym. Zmiana w sposobie widzenia rzeczywistości edukacyjnej związana jest z przyjęciem odmiennej „postawy myślowej” – nie jest uogólnionym zbiorem doświadczeń praktyki pedagogicznej, ale czymś bardziej wyrafinowanym, wymagającym większej subtelności zarówno w sferze języka, jak i rzeczywistości edukacyjnej.

Od Redakcji

Artykuły / Articles

Sprawozdania

Recenzje / Reviews

Od Redakcji

Artykuły i rozprawy

Sprawozdania

Recenzje

Brak recenzji

Na razie nie ma recenzji dla książki. Możesz napisać własną!!!

Napisz recenzję

Napisz własną recenzję

Captcha

Newsletter

Jeśli są Państwo zainteresowani otrzymywaniem aktualnych informacji z Wydawnictwa Naukowego UMK, prosimy o zapisanie się do listy odbiorców naszego newslettera.

Dodano do koszyka:

Lorem ipsum