OPIS
Przedostatni już tom, piąty z kolei, Historii naturalnej Pliniusza składa się z pięciu ksiąg i obejmuje swą tematyką medycynę oraz farmakologię. Na początku ks. XXVIII Pliniusz wyjaśnia czytelnikowi, dlaczego pojawiają się w niej pewne nieuniknione powtórzenia, które znalazły się we wcześniejszych księgach. Dzieje się tak dlatego, że właśnie teraz właściwości lecznicze zwierząt lub ich narządy oraz organy będą omawiane z punktu widzenia ich przydatności i zastosowania w medycynie. Pierwsze paragrafy tej księgi zawierają wykaz makabrycznych leków i makabrycznych praktyk, których dokonuje się w celach leczniczych. Daje to encyklopedyście okazję do polemiki z magami, których gani za ich oszustwa i nikczemność. Można powiedzieć, że tutaj medycyna i magia współistnieją i przeplatają się ze sobą. Księga XXIX to rys historyczny rozwoju sztuki leczenia w Rzymie. Pliniusz podkreśla, że jako pierwszy podjął się tego zadania. Takie ujęcie tematu narzucało się poniekąd samo. Dlatego najpierw jest kilka paragrafów dotyczących greckiej i rzymskiej medycyny, począwszy od wyjaśnienia legendarnego pochodzenia tej artis wraz z jej mitycznym twórcą Asklepiosem, poprzez medycynę chirurgiczną, która rozwinęła się przede wszystkim w czasie wojny trojańskiej, aby za pośrednictwem Hipokratesa oraz głównych jej mistrzów i reprezentantów dotrzeć do jej przedstawicieli działających w epoce republikańskiej i w pierwszych latach epoki cesarskiej. Natomiast ks. XXX stanowi właściwie zestawienie wiadomości dotyczących farmakologii, a poprzedzająca ją historia magii została nakreślona w taki sposób, żeby czytelnik nie nabrał przekonania, iż autor nadmiernie sympatyzuje z wiedzą magiczną, która w Rzymie była zawsze traktowana podejrzliwie i piętnowana z całą surowością jako zakłócająca porządek publiczny. Księga XXXI jest poświęcona lekom, których dostarczają wody, ich pochodne oraz zwierzęta wodne. Ta księga dzieli się na trzy części: w pierwszej z nich Pliniusz zajmuje się wodami i zawartymi w nich substancjami nieorganicznymi, w drugiej solą i jej leczniczym oddziaływaniem na ludzki organizm, a w trzeciej gąbkami oraz ich zastosowaniem w praktyce. Ostatnia w tym zbiorze ks. XXXII, podobnie jak poprzednia, jest wypełniona opisem środków leczniczych mającym związek z wodą. Znalazł się w niej wykaz niezwykłych zjawisk i wydarzeń (miracula), jakie dzieją się w morzu. Tę księgę wyróżniają zamieszczone w niej trzy listy. Pierwsza lista zawiera wykaz bestii morskich. Druga, ułożona w porządku alfabetycznym, obejmuje wszystkie pozostałe stworzenia morskie. Trzecia zaś to zbiór ryb wspomnianych w Halieutica Owidiusza i zdaniem Pliniusza niewymienionych przez innych autorów. Identyfikacja wielu wzmiankowanych tutaj zwierząt wodnych jest niemożliwa, ponieważ ich nazwy pojawiają się tylko u Pliniusza.
Od Tłumacza
SPIS TREŚCI
Wykaz skrótów dzieł cytowanych / 7
Wstęp / 9
1. Zarys tematyki pięciu kolejnych ksiąg encyklopedii / 9
2. Wybrana literatura / 31
Historia naturalna
Księga XXVIII / 41
Księga XXIX / 173
Księga XXX / 251
Księga XXXI / 329
Księga XXXII / 395
Przypisy do Księgi XXVIII / 471
Przypisy do Księgi XXIX / 491
Przypisy do Księgi XXX / 503
Przypisy do Księgi XXXI / 509
Przypisy do Księgi XXXII / 515
Indeks osób / 521
Indeks nazw geograficznych i etnicznych / 527
Indeks nazw roślin / 535
Indeks nazw astronomicznych / 541
Indeks miar i wag / 543