Zygmunt Krasiński. Światy poetyckie i artystowskie

Poetyckie przestrzenie życia i artystowskie pozy Krasińskiego, który piękno formy i sposobu bycia nierzadko stawiał nad oryginalność literackich pomysłów, kosztem szczerości zachowań czy autentyczności wewnętrznego przeżycia, stanowiły podstawę myślenia o twórczej aktywności człowieka, funkcjach poezji lub niczym nieskrępowanej wyobraźni, określającej miejsce artysty w romantycznej hierarchii świata. Tajemnice ludzkich namiętności, pierwsze miłosne uniesienia tudzież malowniczość górskich krajobrazów (okres warszawskiej i genewskiej młodości), a następnie szczegółowa obserwacja wydarzeń społeczno-politycznych czy ruchów niepodległościowych inspirowały do podjęcia artystycznych poszukiwań, lirycznych rozważań o istocie świata, prób opisu praw historii. […] Krasiński – jako artysta totalny, przenoszący myśli i emocje w sferę romantycznych wizji literackich – w relacjach z Nieskończonością odnajdywał bliskie sobie twarze, a ziemskie uczucie do drugiego człowieka zrównywał z potęgą miłości niebiańskiej. […] Bogactwo i przepych twórczości literackiej Zygmunta Krasińskiego zrodziły nową przestrzeń estetycznego przeżycia i nowe światy artystyczne. Utwory poety inspirowały polskich (także zagranicznych) muzyków, malarzy, rzeźbiarzy i ilustratorów, stając się źródłem natchnienia i niebanalnych pomysłów.

Ze wstępu Agnieszki Markuszewskiej

Wstęp / 7

Grażyna Halkiewicz-Sojak
Czy filozof może być prorokiem? Przyczynek do poezji historiozoficznej Zygmunta Krasińskiego / 9

Maciej Szargot
Romantyk pisze modlitewnik. Wokół [Modlitw] Krasińskiego / 19

Ewa Szczeglacka-Pawłowska
Liryczność brulionowa Zygmunta Krasińskiego w kontekście wiersza Bóg mi odmówił tej anielskiej miary / 35

Elżbieta Dąbrowicz
Agaj-Han jako świadectwo lektury Dziejów panowania Zygmunta III Juliana Ursyna Niemcewicza / 61

Daniel Kalinowski
Od fascynacji do negacji. Mit Wschodu w Agaj-Hanie / 83

Grażyna Tomaszewska
Światło, które niczego nie oświeca. Obraz Boga w Nie-Boskiej komedii / 103

Magdalena Dalman
Bóg jak czarne słońce. O obrazowaniu symbolicznym w Nie-Boskiej komedii Zygmunta Krasińskiego / 121

Bernadetta Kuczera-Chachulska
Między realizmem obserwacji a wizją. Proces twórczy i wartość jego rezultatu na przykładzie pierwszej części Nie-Boskiej komedii / 135

Piotr Chlebowski
Irydiona podróż do kresu nocy / 145

Ewa Hoffmann-Piotrowska 
Krasiński i mistyka / 161

Elżbieta Powązka
Amor sacer, amor profanus. O doświadczeniu mistycznym podmiotu lirycznego Ułamka naśladowanego z Glozy św. Teresy Zygmunta Krasińskiego / 189

Olga Płaszczewska
Zygmunt Krasiński wobec sztuk pięknych / 207

Edyta Chlebowska
Recepcja twórczości Krasińskiego w sztukach plastycznych / 229

Małgorzata Sokalska
Śladami pieśni. O kilku aspektach muzycznej recepcji twórczości Krasińskiego / 247

Mirosław Strzyżewski
Krasiński w więzieniu Chillon. Szkic podróżny z „fragmentami” szwajcarskimi w tle / 267

Indeks osobowy / 289
Krasiński w Chillonie. Aneks fotograficzny / 299

Agnieszka Markuszewska